Noun: hrúga
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hrúga |
| Sg. Def. | hrúgan |
| Pl. Indef. | hrúgur |
| Pl. Def. | hrúgurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | hrúgu |
| Sg. Def. | hrúgunnar |
| Pl. Indef. | hrúgna; hrúga |
| Pl. Def. | hrúgnanna; hrúganna |
Dative
| Sg. Indef. | hrúgu |
| Sg. Def. | hrúgunni |
| Pl. Indef. | hrúgum |
| Pl. Def. | hrúgunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hrúgu |
| Sg. Def. | hrúguna |
| Pl. Indef. | hrúgur |
| Pl. Def. | hrúgurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hrúga
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hrúga, from Proto-Germanic *hrūgǭ. See: Old Norse Nouns '
hrúga'.
Verbs referencing "hrúga"
Finnish Nouns
ruko.
Translations