Noun: hola
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hola |
| Sg. Def. | holan |
| Pl. Indef. | holur |
| Pl. Def. | holurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | holu |
| Sg. Def. | holunnar |
| Pl. Indef. | holna; hola |
| Pl. Def. | holnanna; holanna |
Dative
| Sg. Indef. | holu |
| Sg. Def. | holunni |
| Pl. Indef. | holum |
| Pl. Def. | holunum |
Accusative
| Sg. Indef. | holu |
| Sg. Def. | holuna |
| Pl. Indef. | holur |
| Pl. Def. | holurnar |
Sample Sentences
-
Tannlæknirinn fann holu í jaxlinum mínum. (The dentist found a cavity in my molar.)
Nouns inflected like hola
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hol, from Proto-Germanic *hulą (“hole”). See: Old Norse Nouns '
hol'.
Translations