Noun: hláka
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hláka |
| Sg. Def. | hlákan |
| Pl. Indef. | hlákur |
| Pl. Def. | hlákurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | hláku |
| Sg. Def. | hlákunnar |
| Pl. Indef. | hláka; hlákna |
| Pl. Def. | hlákanna; hláknanna |
Dative
| Sg. Indef. | hláku |
| Sg. Def. | hlákunni |
| Pl. Indef. | hlákum |
| Pl. Def. | hlákunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hláku |
| Sg. Def. | hlákuna |
| Pl. Indef. | hlákur |
| Pl. Def. | hlákurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hláka
snudda,
snurða,
snoppa,
sminka,
smella,
slydda,
skúffa,
skurfa,
skræfa,
skrofa,
skvísa,
skjóða,
skodda,
kolakompa,
hríðskotabyssa,
þokumóða,
botnlangatota,
ábreiða,
snæugla,
náttúruperla, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
1. From Old Norse hláka (“thaw”), verbal noun to Old Norse hlá (“to thaw”). Potentially related to Old Norse lǫgr (“liquid”), English lake etc.
2. Cognate to dialectal Swedish laka, lakna (“to thaw, melt”). See: Old Norse Nouns '
hláka', Old Norse Nouns '
lǫgr', English Nouns '
lake'.
Translations