Noun: húnn
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | húnn |
| Sg. Def. | húnninn |
| Pl. Indef. | húnar |
| Pl. Def. | húnarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | húns |
| Sg. Def. | húnsins |
| Pl. Indef. | húna |
| Pl. Def. | húnanna |
Dative
| Sg. Indef. | húni |
| Sg. Def. | húninum |
| Pl. Indef. | húnum |
| Pl. Def. | húnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hún |
| Sg. Def. | húninn |
| Pl. Indef. | húna |
| Pl. Def. | húnana |
Sample Sentences
-
Að draga fána að hún. (To hoist a flag.)
Nouns inflected like húnn
augasteinn,
prófsteinn,
viskusteinn,
geimsteinn,
míkrófónn,
roðasteinn,
þungsteinn,
mistilteinn,
loftsteinn,
þjónn,
flugþjónn,
kalksteinn,
netþjónn,
lögregluþjónn,
spúnn,
yfirtónn,
kafteinn,
gimsteinn,
matarprjónn,
barþjónn, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse húnn (“knob at the top of a mast-head”), from Proto-Germanic *hūnaz, *hūna(n)- (“top of a stick”). See: Old Norse Nouns '
húnn'.
Translations