Noun: hæna
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hæna |
| Sg. Def. | hænan |
| Pl. Indef. | hænur |
| Pl. Def. | hænurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | hænu |
| Sg. Def. | hænunnar |
| Pl. Indef. | hæna |
| Pl. Def. | hænanna |
Dative
| Sg. Indef. | hænu |
| Sg. Def. | hænunni |
| Pl. Indef. | hænum |
| Pl. Def. | hænunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hænu |
| Sg. Def. | hænuna |
| Pl. Indef. | hænur |
| Pl. Def. | hænurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hæna
snupra,
snerra,
satíra,
smiðja,
slaufa,
harmónikka,
sjálfa,
skyssa,
munkahetta,
skissa,
skinka,
skinna,
skotta,
skonsa,
skessa,
skepna,
skeina,
skemma,
upprisa,
tvísykra, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hœna, from Proto-Germanic *hōnijǭ, related to *hanjō, ultimately from Proto-Indo-European *kan- (“to sing”), *kana-. See: Old Norse Nouns '
hœna'.
Verbs referencing "hæna"
English Nouns
hen, German Nouns
Henne.
Translations