Noun: far
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | far |
| Sg. Def. | farið |
| Pl. Indef. | för |
| Pl. Def. | förin |
Genitive
| Sg. Indef. | fars |
| Sg. Def. | farsins |
| Pl. Indef. | fara |
| Pl. Def. | faranna |
Dative
| Sg. Indef. | fari |
| Sg. Def. | farinu |
| Pl. Indef. | förum |
| Pl. Def. | förunum |
Accusative
| Sg. Indef. | far |
| Sg. Def. | farið |
| Pl. Indef. | för |
| Pl. Def. | förin |
Sample Sentences
-
Má ég fá far? (Can I get a ride?)
Nouns inflected like far
kærustupar,
geimfar,
millibar,
loftfar,
strítkar,
far,
kar,
par,
var,
andsvar,
kjölfar,
baðkar,
þilfar,
útsvar,
svar,
skar,
Etymology
From Proto-Germanic *farą n, cognate with Old Norse fǫr f (“journey”). See: Old Norse Nouns '
fǫr'.
Translations