Noun: dyrgja
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | dyrgja |
| Sg. Def. | dyrgjan |
| Pl. Indef. | dyrgjur |
| Pl. Def. | dyrgjurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | dyrgju |
| Sg. Def. | dyrgjunnar |
| Pl. Indef. | dyrgna; dyrgja |
| Pl. Def. | dyrgnanna; dyrgjanna |
Dative
| Sg. Indef. | dyrgju |
| Sg. Def. | dyrgjunni |
| Pl. Indef. | dyrgjum |
| Pl. Def. | dyrgjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | dyrgju |
| Sg. Def. | dyrgjuna |
| Pl. Indef. | dyrgjur |
| Pl. Def. | dyrgjurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like dyrgja
sylgja,
skækja,
slægja,
áhyggja,
skikkja,
handsprengja,
kuldabylgja,
hljóðbylgja,
kjarnasprengja,
gígja,
rækja,
þyngdarbylgja,
örbylgja,
sprengja,
kjarnorkusprengja,
deigja,
atómsprengja,
dyrgja,
jarðsprengja,
risarækja, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse dyrgja, from Proto-Germanic *durgijǭ. Related to dvergur (“dwarf”). See: Old Norse Nouns '
dyrgja'.
Translations