Noun: beður
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | beður |
| Sg. Def. | beðurinn |
| Pl. Indef. | beðir |
| Pl. Def. | beðirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | beðs; beðjar |
| Sg. Def. | beðsins; beðjarins |
| Pl. Indef. | beðja |
| Pl. Def. | beðjanna |
Dative
| Sg. Indef. | beði; beð |
| Sg. Def. | beðinum; beðnum |
| Pl. Indef. | beðjum |
| Pl. Def. | beðjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | beð |
| Sg. Def. | beðinn |
| Pl. Indef. | beði |
| Pl. Def. | beðina |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse beðr, from Proto-Germanic *badją. See: Old Norse Nouns '
beðr'.
Verbs referencing "beður"
German Nouns
Bett.
Translations