Noun: þil
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | þil |
| Sg. Def. | þilið |
| Pl. Indef. | þil |
| Pl. Def. | þilin |
Genitive
| Sg. Indef. | þils |
| Sg. Def. | þilsins |
| Pl. Indef. | þilja |
| Pl. Def. | þiljanna |
Dative
| Sg. Indef. | þili |
| Sg. Def. | þilinu |
| Pl. Indef. | þiljum |
| Pl. Def. | þiljunum |
Accusative
| Sg. Indef. | þil |
| Sg. Def. | þilið |
| Pl. Indef. | þil |
| Pl. Def. | þilin |
Sample Sentences
Nouns inflected like þil
leiðarstef,
aðalbláber,
hófskegg,
páskaegg,
ljósker,
flákaský,
múltuber,
kirsuber,
jarðarber,
þokuský,
él,
dý,
mý,
bý,
ný,
leirker,
annes,
partý,
þil,
fræ, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse þili, from Proto-Germanic *þilją. Related to Proto-Germanic *þelą. See: Old Norse Nouns '
þili'.
Translations