Noun: ást
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | ást |
| Sg. Def. | ástin |
| Pl. Indef. | ástir |
| Pl. Def. | ástirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | ástar |
| Sg. Def. | ástarinnar |
| Pl. Indef. | ásta |
| Pl. Def. | ástanna |
Dative
| Sg. Indef. | ást |
| Sg. Def. | ástinni |
| Pl. Indef. | ástum |
| Pl. Def. | ástunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ást |
| Sg. Def. | ástina |
| Pl. Indef. | ástir |
| Pl. Def. | ástirnar |
Sample Sentences
-
Hvað sagðirðu, ástin mín? (What did you say, my dear?)
Nouns inflected like ást
snilld,
sambúð,
sjálfsmorðssprengjuárás,
smásál,
skrift,
skreið,
skemmd,
aðalbraut,
skapgerð,
skapraun,
hjólreiðabraut,
fasteign,
tyrkjasól,
krossferð,
krossjurt,
samþykkt,
skrilljón,
sinfóníuhljómsveit,
blesgæs,
staðreynd, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse ást, from Proto-Germanic *anstiz. Cognate with Faroese ást, Norwegian Nynorsk åst, Old English æst, est (“consent, kindness, pleasure”), Old High German anst (“joy, favour, gratitude”), Gothic 𐌰𐌽𐍃𐍄𐍃 (ansts). See: Old Norse Nouns '
ást', Faroese Nouns '
ást', Norwegian Nynorsk Nouns '
åst', Gothic Nouns '
𐌰𐌽𐍃𐍄𐍃'.
Verbs referencing "ást"
English Nouns
est.
Translations