wechkeere – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of wechkeere

Infinitive

wechkeere
/ˈveçˌkʰerə/

Participle

wechgekeerd
Verb with object in accusative.

Present

ichkeere wech
dukeerst wech
er;sie;das;makeerd wech
meerkeere wech
deerkeerd wech
siekeere wech

Past

ichhon wechgekeerd
duhost wechgekeerd
er;sie;das;mahod wechgekeerd
meerhon wechgekeerd
deerhod wechgekeerd
siehon wechgekeerd

Conditional

Imperative

2nd sing.keer wech
2nd plur.keerd wech

Etymology

← wech + keere