spitze – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of spitze

Infinitive

spitze
/ˈʃpi͡tsə/

Participle

gespitzd
Verb with object in accusative.

Present

ichspitze
duspitzst
er;sie;das;maspitzd
meerspitze
deerspitzd
siespitze

Past

ichhon gespitzd
duhost gespitzd
er;sie;das;mahod gespitzd
meerhon gespitzd
deerhod gespitzd
siehon gespitzd

Conditional

Imperative

2nd sing.spitz
2nd plur.spitzd

Related Verbs

Etymology

← Spitz + -e