schnalle – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of schnalle

Infinitive

schnalle
/ˈʃnalə/

Participle

geschnalld
Verb with object in accusative.

Present

ichschnalle
duschnallst
er;sie;das;maschnalld
meerschnalle
deerschnalld
sieschnalle

Past

ichhon geschnalld
duhost geschnalld
er;sie;das;mahod geschnalld
meerhon geschnalld
deerhod geschnalld
siehon geschnalld

Conditional

Imperative

2nd sing.schnall
2nd plur.schnalld

Related Verbs

Etymology

← Schnall + -e