krien – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of krien

Infinitive

krien
/kriːn/

Participle

kried
Verb with object in accusative.

Present

ichkrien
dukriest
er;sie;das;makried
meerkriee
deerkried
siekriee

Past

ichhon kried
duhost kried
er;sie;das;mahod kried
meerhon kried
deerhod kried
siehon kried

Conditional

Imperative

2nd sing.krie
2nd plur.kried

Related Verbs

Etymology

← gmf kriegen ← krieg + -en