Infinitive
korrespondeere
/k(ʰ)orəsponˈteːrə/
Participle
korrespondeerd
Intransitive verb.
Present
| ich | korrespondeere |
| du | korrespondeerst |
| er;sie;das;ma | korrespondeerd |
| meer | korrespondeere |
| deer | korrespondeerd |
| sie | korrespondeere |
Past
| ich | hon korrespondeerd |
| du | host korrespondeerd |
| er;sie;das;ma | hod korrespondeerd |
| meer | hon korrespondeerd |
| deer | hod korrespondeerd |
| sie | hon korrespondeerd |
Conditional
Imperative
| 2nd sing. | korrespondeer |
| 2nd plur. | korrespondeerd |
Related Verbs
Etymology
⇐ deu korrespondieren, por corresponder ⇐ lat con- + respondere