knacke – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of knacke

Infinitive

knacke
/ˈknakə/

Participle

geknackd
Intransitive verb.

Present

ichknacke
duknackst
er;sie;das;maknackd
meerknacke
deerknackd
sieknacke

Past

ichhon geknackd
duhost geknackd
er;sie;das;mahod geknackd
meerhon geknackd
deerhod geknackd
siehon geknackd

Conditional

Imperative

2nd sing.knack
2nd plur.knackd

Related Verbs

Etymology

← gmf knacken ← onom?