hingehn – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of hingehn

Infinitive

hingehn
/ˈhiːnˌkeːn/

Participle

hingang
Intransitive verb.

Present

ichhingehn
duhingehst
er;sie;das;mahingehd
meerhingehe
deerhingehd
siehingehe

Past

ichsin hingang
dubist hingang
er;sie;das;mais hingang
meersin hingang
deerseid hingang
siesin hingang

Conditional

Imperative

2nd sing.hingeh
2nd plur.hingehd

Related Verbs

Etymology

← hin + gehn