deckle – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of deckle

Infinitive

deckle
/ˈteklə/

Participle

gedeckeld
Verb with object in accusative.

Present

ichdeckle
dudeckelst
er;sie;das;madeckeld
meerdeckle
deerdeckeld
siedeckle

Past

ichhon gedeckeld
duhost gedeckeld
er;sie;das;mahod gedeckeld
meerhon gedeckeld
deerhod gedeckeld
siehon gedeckeld

Conditional

Imperative

2nd sing.deckel
2nd plur.deckeld

Related Verbs

Etymology

← deckel + -e