brumme – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of brumme

Infinitive

brumme
/ˈprumə/

Participle

gebrummd
Intransitive verb.

Present

ichbrumme
dubrummst
er;sie;das;mabrummd
meerbrumme
deerbrummd
siebrumme

Past

ichhon gebrummd
duhost gebrummd
er;sie;das;mahod gebrummd
meerhon gebrummd
deerhod gebrummd
siehon gebrummd

Conditional

Imperative

2nd sing.brumm
2nd plur.brummd

Related Verbs

Etymology

← gmf brummen ← gmc brummon ← gmw *brummōn ← pgm *brummōną