blinke – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of blinke

Infinitive

blinke
/ˈpliŋkə/

Participle

geblinkd
Intransitive verb.

Present

ichblinke
dublinkst
er;sie;das;mablinkd
meerblinke
deerblinkd
sieblinke

Past

ichhon geblinkd
duhost geblinkd
er;sie;das;mahod geblinkd
meerhon geblinkd
deerhod geblinkd
siehon geblinkd

Conditional

Imperative

2nd sing.blink
2nd plur.blinkd

Related Verbs

Etymology

⇐ gml blinken ← gmw *blinkan ← pgm *blinkaną