türkiz – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of türkiz

Noun: türkiz

Nominative

Singulartürkiz
Pluraltürkizek

Accusative

Singulartürkizt
Pluraltürkizeket

Dative

Singulartürkiznek
Pluraltürkizeknek

Instrumental

Singulartürkizzel
Pluraltürkizekkel

Causal-final

Singulartürkizért
Pluraltürkizekért

Translative

Singulartürkizzé
Pluraltürkizekké

Terminative

Singulartürkizig
Pluraltürkizekig

Essive-formal

Singulartürkizként
Pluraltürkizekként

Essive-modal

inessive

Singulartürkizben
Pluraltürkizekben

superessive

Singulartürkizen
Pluraltürkizeken

adessive

Singulartürkiznél
Pluraltürkizeknél

illative

Singulartürkizbe
Pluraltürkizekbe

sublative

Singulartürkizre
Pluraltürkizekre

allative

Singulartürkizhez
Pluraltürkizekhez

elative

Singulartürkizből
Pluraltürkizekből

delative

Singulartürkizről
Pluraltürkizekről

ablative

Singulartürkiztől
Pluraltürkizektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singulartürkizé
Pluraltürkizeké

Plural

Singulartürkizéi
Pluraltürkizekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1türkizem
Sg.2türkized
Sg.3türkize
Pl.1türkizünk
Pl.2türkizetek
Pl.3türkizük

Multiple possessions

Sg.1türkizeim
Sg.2türkizeid
Sg.3türkizei
Pl.1türkizeink
Pl.2türkizeitek
Pl.3türkizeik

Sample Sentences

Etymology

From German Türkis, from Old French pierre turqueise ("Turkish stone"), from turqueis (“Turkish”). The gem was named in the mistaken belief that it came from Turkestan. See: German Nouns 'Türkis'.

Translations