szonáta – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of szonáta

Noun: szonáta

Nominative

Singularszonáta
Pluralszonáták

Accusative

Singularszonátát
Pluralszonátákat

Dative

Singularszonátának
Pluralszonátáknak

Instrumental

Singularszonátával
Pluralszonátákkal

Causal-final

Singularszonátáért
Pluralszonátákért

Translative

Singularszonátává
Pluralszonátákká

Terminative

Singularszonátáig
Pluralszonátákig

Essive-formal

Singularszonátaként
Pluralszonátákként

Essive-modal

inessive

Singularszonátában
Pluralszonátákban

superessive

Singularszonátán
Pluralszonátákon

adessive

Singularszonátánál
Pluralszonátáknál

illative

Singularszonátába
Pluralszonátákba

sublative

Singularszonátára
Pluralszonátákra

allative

Singularszonátához
Pluralszonátákhoz

elative

Singularszonátából
Pluralszonátákból

delative

Singularszonátáról
Pluralszonátákról

ablative

Singularszonátától
Pluralszonátáktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularszonátáé
Pluralszonátáké

Plural

Singularszonátáéi
Pluralszonátákéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1szonátám
Sg.2szonátád
Sg.3szonátája
Pl.1szonátánk
Pl.2szonátátok
Pl.3szonátájuk

Multiple possessions

Sg.1szonátáim
Sg.2szonátáid
Sg.3szonátái
Pl.1szonátáink
Pl.2szonátáitok
Pl.3szonátáik

Nouns inflected like szonáta

szkíta, szolga, szonda, szigma, szilfa, szilva, szikla, szikra, szipka, szekta, szerva, szerda, szféra, szalma, szamba, szajha, szakma, szauna, szarka, szufla, etc. (List truncated at 20 nouns)

Sample Sentences

Etymology

From Italian sonata, the feminine past participle of sonare (modern suonare), from Latin sonāre (“to make sound”), from sonus (“sound”). With -áta ending. See: Italian Nouns 'sonata', Latin Nouns 'sonāre'.

Translations