szerv – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of szerv

Noun: szerv

Nominative

Singularszerv
Pluralszervek

Accusative

Singularszervet
Pluralszerveket

Dative

Singularszervnek
Pluralszerveknek

Instrumental

Singularszervvel
Pluralszervekkel

Causal-final

Singularszervért
Pluralszervekért

Translative

Singularszervvé
Pluralszervekké

Terminative

Singularszervig
Pluralszervekig

Essive-formal

Singularszervként
Pluralszervekként

Essive-modal

inessive

Singularszervben
Pluralszervekben

superessive

Singularszerven
Pluralszerveken

adessive

Singularszervnél
Pluralszerveknél

illative

Singularszervbe
Pluralszervekbe

sublative

Singularszervre
Pluralszervekre

allative

Singularszervhez
Pluralszervekhez

elative

Singularszervből
Pluralszervekből

delative

Singularszervről
Pluralszervekről

ablative

Singularszervtől
Pluralszervektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularszervé
Pluralszerveké

Plural

Singularszervéi
Pluralszervekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1szervem
Sg.2szerved
Sg.3szerve
Pl.1szervünk
Pl.2szervetek
Pl.3szervük

Multiple possessions

Sg.1szerveim
Sg.2szerveid
Sg.3szervei
Pl.1szerveink
Pl.2szerveitek
Pl.3szerveik

Sample Sentences

Etymology

From the noun szer (“tool”) + -v (noun-forming suffix, extrapolated based on nouns ending in -v, such as kedv, nyelv). Created during the Hungarian language reform, which took place in the 18th–19th centuries. For similar derivation, compare elv, élv, terv, érv.

Translations