szarv – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of szarv

Noun: szarv

Nominative

Singularszarv
Pluralszarvak

Accusative

Singularszarvat
Pluralszarvakat

Dative

Singularszarvnak
Pluralszarvaknak

Instrumental

Singularszarvval
Pluralszarvakkal

Causal-final

Singularszarvért
Pluralszarvakért

Translative

Singularszarvvá
Pluralszarvakká

Terminative

Singularszarvig
Pluralszarvakig

Essive-formal

Singularszarvként
Pluralszarvakként

Essive-modal

inessive

Singularszarvban
Pluralszarvakban

superessive

Singularszarvon
Pluralszarvakon

adessive

Singularszarvnál
Pluralszarvaknál

illative

Singularszarvba
Pluralszarvakba

sublative

Singularszarvra
Pluralszarvakra

allative

Singularszarvhoz
Pluralszarvakhoz

elative

Singularszarvból
Pluralszarvakból

delative

Singularszarvról
Pluralszarvakról

ablative

Singularszarvtól
Pluralszarvaktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularszarvé
Pluralszarvaké

Plural

Singularszarvéi
Pluralszarvakéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1szarvam
Sg.2szarvad
Sg.3szarva
Pl.1szarvunk
Pl.2szarvatok
Pl.3szarvuk

Multiple possessions

Sg.1szarvaim
Sg.2szarvaid
Sg.3szarvai
Pl.1szarvaink
Pl.2szarvaitok
Pl.3szarvaik

Sample Sentences

Etymology

From Proto-Finno-Ugric *śarwe. Cognates include Finnish sarvi, Estonian sarv. The Proto-Finno-Ugric term is in turn from Proto-Indo-Iranian *ćr̥Hwás, compare Avestan 𐬯𐬭𐬎𐬎𐬁 (sruuā, “horn”). Ultimately from Proto-Indo-European *ḱerh₂-; see there for more. See: Finnish Nouns 'sarvi'.

Verbs referencing "szarv"

Finnish Nouns sarvi, Russian Nouns мамонт.

Translations