sánc – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of sánc

Noun: sánc

Nominative

Singularsánc
Pluralsáncok

Accusative

Singularsáncot
Pluralsáncokat

Dative

Singularsáncnak
Pluralsáncoknak

Instrumental

Singularsánccal
Pluralsáncokkal

Causal-final

Singularsáncért
Pluralsáncokért

Translative

Singularsánccá
Pluralsáncokká

Terminative

Singularsáncig
Pluralsáncokig

Essive-formal

Singularsáncként
Pluralsáncokként

Essive-modal

inessive

Singularsáncban
Pluralsáncokban

superessive

Singularsáncon
Pluralsáncokon

adessive

Singularsáncnál
Pluralsáncoknál

illative

Singularsáncba
Pluralsáncokba

sublative

Singularsáncra
Pluralsáncokra

allative

Singularsánchoz
Pluralsáncokhoz

elative

Singularsáncból
Pluralsáncokból

delative

Singularsáncról
Pluralsáncokról

ablative

Singularsánctól
Pluralsáncoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularsáncé
Pluralsáncoké

Plural

Singularsáncéi
Pluralsáncokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1sáncom
Sg.2sáncod
Sg.3sánca
Pl.1sáncunk
Pl.2sáncotok
Pl.3sáncuk

Multiple possessions

Sg.1sáncaim
Sg.2sáncaid
Sg.3sáncai
Pl.1sáncaink
Pl.2sáncaitok
Pl.3sáncaik

Sample Sentences

Etymology

First attested in 1542. From German Schanze (more specifically from Bavarian [Term?]). See: German Nouns 'Schanze'.

Translations