rigó – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of rigó

Noun: rigó

Nominative

Singularrigó
Pluralrigók

Accusative

Singularrigót
Pluralrigókat

Dative

Singularrigónak
Pluralrigóknak

Instrumental

Singularrigóval
Pluralrigókkal

Causal-final

Singularrigóért
Pluralrigókért

Translative

Singularrigóvá
Pluralrigókká

Terminative

Singularrigóig
Pluralrigókig

Essive-formal

Singularrigóként
Pluralrigókként

Essive-modal

inessive

Singularrigóban
Pluralrigókban

superessive

Singularrigón
Pluralrigókon

adessive

Singularrigónál
Pluralrigóknál

illative

Singularrigóba
Pluralrigókba

sublative

Singularrigóra
Pluralrigókra

allative

Singularrigóhoz
Pluralrigókhoz

elative

Singularrigóból
Pluralrigókból

delative

Singularrigóról
Pluralrigókról

ablative

Singularrigótól
Pluralrigóktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularrigóé
Pluralrigóké

Plural

Singularrigóéi
Pluralrigókéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1rigóm
Sg.2rigód
Sg.3rigója
Pl.1rigónk
Pl.2rigótok
Pl.3rigójuk

Multiple possessions

Sg.1rigóim
Sg.2rigóid
Sg.3rigói
Pl.1rigóink
Pl.2rigóitok
Pl.3rigóik

Sample Sentences

Etymology

From an otherwise unattested stem + -ó (present participle suffix). This present participle changed into a noun. The stem is related to the verbs rikácsol (“to shriek”), rikít (“to squeal, to scream”), and rikolt (“to shriek”).

Translations