név – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of név

Noun: név

Nominative

Singularnév
Pluralnevek

Accusative

Singularnevet
Pluralneveket

Dative

Singularnévnek
Pluralneveknek

Instrumental

Singularnévvel
Pluralnevekkel

Causal-final

Singularnévért
Pluralnevekért

Translative

Singularnévvé
Pluralnevekké

Terminative

Singularnévig
Pluralnevekig

Essive-formal

Singularnévként
Pluralnevekként

Essive-modal

Singularnévül

inessive

Singularnévben
Pluralnevekben

superessive

Singularnéven
Pluralneveken

adessive

Singularnévnél
Pluralneveknél

illative

Singularnévbe
Pluralnevekbe

sublative

Singularnévre
Pluralnevekre

allative

Singularnévhez
Pluralnevekhez

elative

Singularnévből
Pluralnevekből

delative

Singularnévről
Pluralnevekről

ablative

Singularnévtől
Pluralnevektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularnévé
Pluralneveké

Plural

Singularnévéi
Pluralnevekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1nevem
Sg.2neved
Sg.3neve
Pl.1nevünk
Pl.2nevetek
Pl.3nevük

Multiple possessions

Sg.1neveim
Sg.2neveid
Sg.3nevei
Pl.1neveink
Pl.2neveitek
Pl.3neveik

Nouns inflected like név

név,

Sample Sentences

Etymology

From Proto-Uralic *nime. Cognates include Southern Mansi näm, Northern Mansi нам (nam), Finnish nimi and Estonian nimi. The Uralic word may be a cognate of Proto-Indo-European *h₁nómn̥, or a variety of other similar words found throughout Eurasian languages. See: Finnish Nouns 'nimi'.

Verbs referencing "név"

English Nouns name, Finnish Nouns nimi.

Translations