madár – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of madár

Noun: madár

Nominative

Singularmadár
Pluralmadarak

Accusative

Singularmadarat
Pluralmadarakat

Dative

Singularmadárnak
Pluralmadaraknak

Instrumental

Singularmadárral
Pluralmadarakkal

Causal-final

Singularmadárért
Pluralmadarakért

Translative

Singularmadárrá
Pluralmadarakká

Terminative

Singularmadárig
Pluralmadarakig

Essive-formal

Singularmadárként
Pluralmadarakként

Essive-modal

inessive

Singularmadárban
Pluralmadarakban

superessive

Singularmadáron
Pluralmadarakon

adessive

Singularmadárnál
Pluralmadaraknál

illative

Singularmadárba
Pluralmadarakba

sublative

Singularmadárra
Pluralmadarakra

allative

Singularmadárhoz
Pluralmadarakhoz

elative

Singularmadárból
Pluralmadarakból

delative

Singularmadárról
Pluralmadarakról

ablative

Singularmadártól
Pluralmadaraktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularmadáré
Pluralmadaraké

Plural

Singularmadáréi
Pluralmadarakéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1madaram
Sg.2madarad
Sg.3madara
Pl.1madarunk
Pl.2madaratok
Pl.3madaruk

Multiple possessions

Sg.1madaraim
Sg.2madaraid
Sg.3madarai
Pl.1madaraink
Pl.2madaraitok
Pl.3madaraik

Sample Sentences

Etymology

No generally accepted origin. Derivation as an old compound *muntVrV ← *muna-tojV-rV, 'egg-laying one' (compare mony (“egg”) and tojik (“to lay eggs”)), has been proposed.

Translations