lencse – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of lencse

Noun: lencse

Nominative

Singularlencse
Plurallencsék

Accusative

Singularlencsét
Plurallencséket

Dative

Singularlencsének
Plurallencséknek

Instrumental

Singularlencsével
Plurallencsékkel

Causal-final

Singularlencséért
Plurallencsékért

Translative

Singularlencsévé
Plurallencsékké

Terminative

Singularlencséig
Plurallencsékig

Essive-formal

Singularlencseként
Plurallencsékként

Essive-modal

inessive

Singularlencsében
Plurallencsékben

superessive

Singularlencsén
Plurallencséken

adessive

Singularlencsénél
Plurallencséknél

illative

Singularlencsébe
Plurallencsékbe

sublative

Singularlencsére
Plurallencsékre

allative

Singularlencséhez
Plurallencsékhez

elative

Singularlencséből
Plurallencsékből

delative

Singularlencséről
Plurallencsékről

ablative

Singularlencsétől
Plurallencséktől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularlencséé
Plurallencséké

Plural

Singularlencsééi
Plurallencsékéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1lencsém
Sg.2lencséd
Sg.3lencséje
Pl.1lencsénk
Pl.2lencsétek
Pl.3lencséjük

Multiple possessions

Sg.1lencséim
Sg.2lencséid
Sg.3lencséi
Pl.1lencséink
Pl.2lencséitek
Pl.3lencséik

Sample Sentences

Etymology

First attested in c. 1325. Borrowed from South Slavic. Compare Old Church Slavonic лѧща (lęšta), Bulgarian леща (lešta), Macedonian леќа (leḱa), Serbo-Croatian leća, Slovene leča. First used in the sense of plant. Later, after German influence, it also emerged as a medical term (in anatomy) [1787] and in optics [1799]. Common Slavic age form is reconstructed as Proto-Slavic *lęťa, being probably a loanword from an unidentified source. See: Bulgarian Nouns 'леща'.

Translations