kolonc – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of kolonc

Noun: kolonc

Nominative

Singularkolonc
Pluralkoloncok

Accusative

Singularkoloncot
Pluralkoloncokat

Dative

Singularkoloncnak
Pluralkoloncoknak

Instrumental

Singularkolonccal
Pluralkoloncokkal

Causal-final

Singularkoloncért
Pluralkoloncokért

Translative

Singularkolonccá
Pluralkoloncokká

Terminative

Singularkoloncig
Pluralkoloncokig

Essive-formal

Singularkoloncként
Pluralkoloncokként

Essive-modal

Singularkoloncul

inessive

Singularkoloncban
Pluralkoloncokban

superessive

Singularkoloncon
Pluralkoloncokon

adessive

Singularkoloncnál
Pluralkoloncoknál

illative

Singularkoloncba
Pluralkoloncokba

sublative

Singularkoloncra
Pluralkoloncokra

allative

Singularkolonchoz
Pluralkoloncokhoz

elative

Singularkoloncból
Pluralkoloncokból

delative

Singularkoloncról
Pluralkoloncokról

ablative

Singularkolonctól
Pluralkoloncoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularkoloncé
Pluralkoloncoké

Plural

Singularkoloncéi
Pluralkoloncokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1koloncom
Sg.2koloncod
Sg.3kolonca
Pl.1koloncunk
Pl.2koloncotok
Pl.3koloncuk

Multiple possessions

Sg.1koloncaim
Sg.2koloncaid
Sg.3koloncai
Pl.1koloncaink
Pl.2koloncaitok
Pl.3koloncaik

Nouns inflected like kolonc

bohóc, arc, tőkepiac, kolonc, sarc,

Sample Sentences

Etymology

First attested in 1792. From German Klotz. See: German Nouns 'Klotz'.

Translations