könyv – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of könyv

Noun: könyv

Nominative

Singularkönyv
Pluralkönyvek

Accusative

Singularkönyvet
Pluralkönyveket

Dative

Singularkönyvnek
Pluralkönyveknek

Instrumental

Singularkönyvvel
Pluralkönyvekkel

Causal-final

Singularkönyvért
Pluralkönyvekért

Translative

Singularkönyvvé
Pluralkönyvekké

Terminative

Singularkönyvig
Pluralkönyvekig

Essive-formal

Singularkönyvként
Pluralkönyvekként

Essive-modal

inessive

Singularkönyvben
Pluralkönyvekben

superessive

Singularkönyvön
Pluralkönyveken

adessive

Singularkönyvnél
Pluralkönyveknél

illative

Singularkönyvbe
Pluralkönyvekbe

sublative

Singularkönyvre
Pluralkönyvekre

allative

Singularkönyvhöz
Pluralkönyvekhez

elative

Singularkönyvből
Pluralkönyvekből

delative

Singularkönyvről
Pluralkönyvekről

ablative

Singularkönyvtől
Pluralkönyvektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularkönyvé
Pluralkönyveké

Plural

Singularkönyvéi
Pluralkönyvekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1könyvem
Sg.2könyved
Sg.3könyve
Pl.1könyvünk
Pl.2könyvetek
Pl.3könyvük

Multiple possessions

Sg.1könyveim
Sg.2könyveid
Sg.3könyvei
Pl.1könyveink
Pl.2könyveitek
Pl.3könyveik

Sample Sentences

Etymology

A wanderword of unclear origin, likely related to Erzya конёв (końov, “paper”) and Proto-Slavic *kъňiga; see there for a discussion of possible ultimate origins. The earlier nominative singular was könyű, könyő. The modern könyv is a back-formation from the -v roots of their declined forms (compare the inflection of odú, tetű).

Translations