kántor – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of kántor

Noun: kántor

Nominative

Singularkántor
Pluralkántorok

Accusative

Singularkántort
Pluralkántorokat

Dative

Singularkántornak
Pluralkántoroknak

Instrumental

Singularkántorral
Pluralkántorokkal

Causal-final

Singularkántorért
Pluralkántorokért

Translative

Singularkántorrá
Pluralkántorokká

Terminative

Singularkántorig
Pluralkántorokig

Essive-formal

Singularkántorként
Pluralkántorokként

Essive-modal

inessive

Singularkántorban
Pluralkántorokban

superessive

Singularkántoron
Pluralkántorokon

adessive

Singularkántornál
Pluralkántoroknál

illative

Singularkántorba
Pluralkántorokba

sublative

Singularkántorra
Pluralkántorokra

allative

Singularkántorhoz
Pluralkántorokhoz

elative

Singularkántorból
Pluralkántorokból

delative

Singularkántorról
Pluralkántorokról

ablative

Singularkántortól
Pluralkántoroktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularkántoré
Pluralkántoroké

Plural

Singularkántoréi
Pluralkántorokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1kántorom
Sg.2kántorod
Sg.3kántora
Pl.1kántorunk
Pl.2kántorotok
Pl.3kántoruk

Multiple possessions

Sg.1kántoraim
Sg.2kántoraid
Sg.3kántorai
Pl.1kántoraink
Pl.2kántoraitok
Pl.3kántoraik

Sample Sentences

Etymology

Borrowed from Latin cantor (“singer”). See: Latin Nouns 'cantor'.

Translations