Noun: ismérv
Nominative
| Singular | ismérv |
| Plural | ismérvek |
Accusative
| Singular | ismérvet |
| Plural | ismérveket |
Dative
| Singular | ismérvnek |
| Plural | ismérveknek |
Instrumental
| Singular | ismérvvel |
| Plural | ismérvekkel |
Causal-final
| Singular | ismérvért |
| Plural | ismérvekért |
Translative
| Singular | ismérvvé |
| Plural | ismérvekké |
Terminative
| Singular | ismérvig |
| Plural | ismérvekig |
Essive-formal
| Singular | ismérvként |
| Plural | ismérvekként |
inessive
| Singular | ismérvben |
| Plural | ismérvekben |
superessive
| Singular | ismérven |
| Plural | ismérveken |
adessive
| Singular | ismérvnél |
| Plural | ismérveknél |
illative
| Singular | ismérvbe |
| Plural | ismérvekbe |
sublative
| Singular | ismérvre |
| Plural | ismérvekre |
allative
| Singular | ismérvhez |
| Plural | ismérvekhez |
elative
| Singular | ismérvből |
| Plural | ismérvekből |
delative
| Singular | ismérvről |
| Plural | ismérvekről |
ablative
| Singular | ismérvtől |
| Plural | ismérvektől |
Non-attributive Possessive
Singular
| Singular | ismérvé |
| Plural | ismérveké |
Plural
| Singular | ismérvéi |
| Plural | ismérvekéi |
Possessive Forms
Single possession
| Sg.1 | ismérvem |
| Sg.2 | ismérved |
| Sg.3 | ismérve |
| Pl.1 | ismérvünk |
| Pl.2 | ismérvetek |
| Pl.3 | ismérvük |
Multiple possessions
| Sg.1 | ismérveim |
| Sg.2 | ismérveid |
| Sg.3 | ismérvei |
| Pl.1 | ismérveink |
| Pl.2 | ismérveitek |
| Pl.3 | ismérveik |
Sample Sentences
Etymology
First attested in 1842. Derived from ismér, variant form of ismer (“to know”, verb), with the ending possibly influenced by érv (“argument”). Created during the Hungarian language reform, which took place in the 18th–19th centuries.
Translations