hím – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of hím

Noun: hím

Nominative

Singularhím
Pluralhímek

Accusative

Singularhímet
Pluralhímeket

Dative

Singularhímnek
Pluralhímeknek

Instrumental

Singularhímmel
Pluralhímekkel

Causal-final

Singularhímért
Pluralhímekért

Translative

Singularhímmé
Pluralhímekké

Terminative

Singularhímig
Pluralhímekig

Essive-formal

Singularhímként
Pluralhímekként

Essive-modal

inessive

Singularhímben
Pluralhímekben

superessive

Singularhímen
Pluralhímeken

adessive

Singularhímnél
Pluralhímeknél

illative

Singularhímbe
Pluralhímekbe

sublative

Singularhímre
Pluralhímekre

allative

Singularhímhez
Pluralhímekhez

elative

Singularhímből
Pluralhímekből

delative

Singularhímről
Pluralhímekről

ablative

Singularhímtől
Pluralhímektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularhímé
Pluralhímeké

Plural

Singularhíméi
Pluralhímekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1hímem
Sg.2hímed
Sg.3hímje
Pl.1hímünk
Pl.2hímetek
Pl.3hímjük

Multiple possessions

Sg.1hímjeim
Sg.2hímjeid
Sg.3hímjei
Pl.1hímjeink
Pl.2hímjeitek
Pl.3hímjeik

Sample Sentences

Etymology

From Proto-Uralic *kojema (“man, human”), derived from *koje. Cognates include Northern Mansi хум (hum, “man, male”).

Translations