démon – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of démon

Noun: démon

Nominative

Singulardémon
Pluraldémonok

Accusative

Singulardémont
Pluraldémonokat

Dative

Singulardémonnak
Pluraldémonoknak

Instrumental

Singulardémonnal
Pluraldémonokkal

Causal-final

Singulardémonért
Pluraldémonokért

Translative

Singulardémonná
Pluraldémonokká

Terminative

Singulardémonig
Pluraldémonokig

Essive-formal

Singulardémonként
Pluraldémonokként

Essive-modal

inessive

Singulardémonban
Pluraldémonokban

superessive

Singulardémonon
Pluraldémonokon

adessive

Singulardémonnál
Pluraldémonoknál

illative

Singulardémonba
Pluraldémonokba

sublative

Singulardémonra
Pluraldémonokra

allative

Singulardémonhoz
Pluraldémonokhoz

elative

Singulardémonból
Pluraldémonokból

delative

Singulardémonról
Pluraldémonokról

ablative

Singulardémontól
Pluraldémonoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singulardémoné
Pluraldémonoké

Plural

Singulardémonéi
Pluraldémonokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1démonom
Sg.2démonod
Sg.3démona
Pl.1démonunk
Pl.2démonotok
Pl.3démonuk

Multiple possessions

Sg.1démonaim
Sg.2démonaid
Sg.3démonai
Pl.1démonaink
Pl.2démonaitok
Pl.3démonaik

Sample Sentences

Etymology

Borrowed from Latin daemōn (“lar, protective spirit; demon”) (compare German Dämon, French démon, etc.), from Ancient Greek δαίμων (daímōn, “dispenser, god, protective spirit”). First attested in 1605. See: Latin Nouns 'daemōn', German Nouns 'Dämon', French Nouns 'démon', Ancient Greek Nouns 'δαίμων'.

Translations