arány – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of arány

Noun: arány

Nominative

Singulararány
Pluralarányok

Accusative

Singulararányt
Pluralarányokat

Dative

Singulararánynak
Pluralarányoknak

Instrumental

Singulararánnyal
Pluralarányokkal

Causal-final

Singulararányért
Pluralarányokért

Translative

Singulararánnyá
Pluralarányokká

Terminative

Singulararányig
Pluralarányokig

Essive-formal

Singulararányként
Pluralarányokként

Essive-modal

inessive

Singulararányban
Pluralarányokban

superessive

Singulararányon
Pluralarányokon

adessive

Singulararánynál
Pluralarányoknál

illative

Singulararányba
Pluralarányokba

sublative

Singulararányra
Pluralarányokra

allative

Singulararányhoz
Pluralarányokhoz

elative

Singulararányból
Pluralarányokból

delative

Singulararányról
Pluralarányokról

ablative

Singulararánytól
Pluralarányoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singulararányé
Pluralarányoké

Plural

Singulararányéi
Pluralarányokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1arányom
Sg.2arányod
Sg.3aránya
Pl.1arányunk
Pl.2arányotok
Pl.3arányuk

Multiple possessions

Sg.1arányaim
Sg.2arányaid
Sg.3arányai
Pl.1arányaink
Pl.2arányaitok
Pl.3arányaik

Sample Sentences

Etymology

Back-formation from arányoz (“to arrange according to ratio)”). Created during the Hungarian language reform, which took place in the 18th–19th centuries. The obsolete verb arányoz is from an unattested stem + -ány (noun-forming suffix) + -oz (verb-forming suffix). Doublet of irány.

Translations