Nominal Forms
Infinitivo:
ornear
Participio:
orneado
Xerundio:
orneando
Cognates
-
Indicative
Pretérito pluscuamperfecto
Subxuntivo
Presente (subxuntivo I)
| el | ornee; orneei |
| eles | orneen; orneein |
Imperfecto (subxuntivo II)
Imperative
| el | ornee; orneei |
| eles | orneen; orneein |
Verbs conjugated like 'ornear'
afear,
aformosear-se,
alardear,
alhear-se,
ansiar,
apear,
apear-se,
arrandear,
arrear,
arrodear,
asear,
atear,
balancear,
balear,
bambear,
bambolear,
baratear,
barbear-se,
basear-se,
bloquear, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'ornear'
cornear,
mornear,
ornar,
ornejar,
sornear,
tornear,
arear,
arrear,
asnear,
bordear,
Etymology
From an unattested noun *orno ("horn") of Suevic or Gothic origin, from Proto-Germanic *hurną (“horn”), and the verbal suffix -ear.
Sample Sentences
-
Así orneaban pouco máis ou menos aquelas trompetas que viran primeiro (So they resounded, give or take, those trumpets which came first) [1746, Martín Sarmiento, Coloquio de 24 gallegos rústicos:]
Translations
bray, to make the cry of a donkey