inducir – Galician verb conjugation

Galician verb forms of inducir

Nominal Forms

Infinitivo: inducir
Participio: inducido
Xerundio: inducindo

Cognates

-

Indicative

Present

euinduzo
tiinduces
elinduce
nósinducimos
vósinducides
elesinducen

Imperfecto

euinducía
tiinducías
elinducía
nósinduciamos
vósinduciades
elesinducían

Futuro

euinducirei
tiinducirás
elinducirá
nósinduciremos
vósinduciredes
elesinducirán

Pretérito perfecto

euinducín
tiinduciche
elinduciu
nósinducimos
vósinducistes
elesinduciron

Pretérito pluscuamperfecto

euinducira
tiinduciras
elinducira
nósinduciramos
vósinducirades
elesinduciran

Subxuntivo

Presente (subxuntivo I)

euinduza
tiinduzas
elinduza
nósinduzamos
vósinduzades
elesinduzan

Imperfecto (subxuntivo II)

euinducise
tiinducises
elinducise
nósinducisemos
vósinducisedes
elesinducisen

Futuro

euinducir
tiinducires
elinducir
nósinducirmos
vósinducirdes
elesinduciren

Futuro hipotético

euinduciría
tiinducirías
elinduciría
nósinduciriamos
vósinduciriades
elesinducirían

Imperative

tiinduce
elinduza
nósinduzamos
vósinducide
elesinduzan

Infinitivo Conxugado

inducir
inducires
inducir
inducirmos
inducirdes
induciren

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Italic *en
4. Proto-Italic *en-
5. Latin in-
6. Proto-Indo-European *dewk-
7. Proto-Indo-European *déwkti
8. Proto-Italic *doukō
9. Latin dūcō
10. Latin indūcerebor.
11. Galician inducir
12. Borrowed from Latin indūcere.

Sample Sentences

Translations

  • induce, to cause; persuade; force