risu – Finnish noun declension

Finnish noun forms of risu

Noun type: 1

Characteristics

Singular

Nominativerisu
Partitiverisua
Genetiverisun
Accusativerisun
Inessiverisussa
Elativerisusta
Illativerisuun
Adessiverisulla
Ablativerisulta
Allativerisulle
Essiverisuna
Translativerisuksi
Abessiverisutta

Plural

Nominativerisut
Partitiverisuja
Genetiverisujen
Accusativerisut
Inessiverisuissa
Elativerisuista
Illativerisuihin
Adessiverisuilla
Ablativerisuilta
Allativerisuille
Essiverisuina
Translativerisuiksi
Abessiverisuitta
Instructiverisuin
Comitativerisuine

Sample Sentences

  • Aikakauslehdissä on usein "ruusuja ja risuja" -niminen osasto kehuja ja kritiikkiä varten. (It's quite common for magazines to have a section called Bouquets and Brickbats for compliments and criticisms.)

Etymology

From Proto-Finnic *risu, possibly ris- + -u, from risahtaa, thus onomatopoeic of the snapping sound made by dry twigs. Germanic origin has been proposed (compare Icelandic hrís (“brushwood”) and Swedish ris (“twigs in a heap”)), but considered unlikely for phonetic reasons. See: Icelandic Nouns 'hrís', Swedish Nouns 'ris'.

Nouns inflected like risu

aalto, aamu, aasinpotku, aatelisto, aatto, abo, adagio, afro, ahdinko, ahjo, aho, aino, ainu, airo, aironveto, aito, aivo, aivot, ajatuskatko, ajo, etc. (List truncated at 20 nouns)