Nominal Forms
Infinitive:
trúgva
Past Participle:
trúgvaður
Present participle:
trúgvandi
Cognates
-
Indicative
Present
| eg | trúgvi |
| tú | trúgvar |
| hann | trúgvar |
| vit | trúgva |
| tit | trúgva |
| teir | trúgva |
Past
| eg | trúgvaði |
| tú | trúgvaði |
| hann | trúgvaði |
| vit | trúgvaðu |
| tit | trúgvaðu |
| teir | trúgvaðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like trúgva
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From Old Norse trúa, from Proto-Germanic *trūwāną. See: Old Norse '
trúa', Proto-Germanic '
*trūwāną'.
Translations
believe, to accept that someone is telling the truth (object: person)
Sample Sentences
-
trúgva uppá [with accusative] (to believe in)
-
Trýrt tú uppá gud? (Do you believe in God?)