Nominal Forms
Infinitive:
klokka
Past Participle:
klokkaður
Present participle:
klokkandi
Indicative
Present
| eg | klokki |
| tú | klokkar |
| hann | klokkar |
| vit | klokka |
| tit | klokka |
| teir | klokka |
Past
| eg | klokkaði |
| tú | klokkaði |
| hann | klokkaði |
| vit | klokkaðu |
| tit | klokkaðu |
| teir | klokkaðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like klokka
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From Old Norse klokka, from Late Latin clocca, of Celtic origin, from Gaulish clocca, from Proto-Celtic *klokkos (“bell”) (compare Welsh cloch, Irish clog), from Proto-Indo-European *klēg-, *klōg- (onomatopoeia). See: Irish '
clog'.
Verbs referencing "klokka"
English
clock.
Translations
Sample Sentences