Nominal Forms
Infinitive:
gjarða
Past Participle:
gjarðaður
Present participle:
gjarðandi
Cognates
-
Indicative
Present
| eg | gjarði |
| tú | gjarðar |
| hann | gjarðar |
| vit | gjarða |
| tit | gjarða |
| teir | gjarða |
Past
| eg | gjarðaði |
| tú | gjarðaði |
| hann | gjarðaði |
| vit | gjarðaðu |
| tit | gjarðaðu |
| teir | gjarðaðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like gjarða
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From Old Norse *gjarða, from Proto-Germanic *gerdaną, from Proto-Indo-European *gʰerdʰ-. See: Proto-Germanic '
*gerdaną'.
Translations
Sample Sentences