Nominal Forms
Infinitive:
fata
Past Participle:
fataður
Present participle:
fatandi
Cognates
-
Indicative
Present
| eg | fati |
| tú | fatar |
| hann | fatar |
| vit | fata |
| tit | fata |
| teir | fata |
Past
| eg | fataði |
| tú | fataði |
| hann | fataði |
| vit | fataðu |
| tit | fataðu |
| teir | fataðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like fata
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From Old Norse fata, from Proto-Germanic *fatōną (“to seize, hold”). See: Proto-Germanic '
*fatōną'.
Verbs referencing "fata"
English
fetch.
Translations
Sample Sentences