Noun: verð
Gender: f
n
Nominative
| Sg. Indef. | verð |
| Sg. Def. | verðin; verðið |
| Pl. Indef. | verðir; verð |
| Pl. Def. | verðirnar; verðini |
Genitive
| Sg. Indef. | verðar; verðs |
| Sg. Def. | verðarinnar; verðsins |
| Pl. Indef. | verða |
| Pl. Def. | verðanna |
Dative
| Sg. Indef. | verð; verði |
| Sg. Def. | verðini; verðinum |
| Pl. Indef. | verðum |
| Pl. Def. | verðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | verð |
| Sg. Def. | verðina; verðið |
| Pl. Indef. | verðir; verð |
| Pl. Def. | verðirnar; verðini |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse verǫld, from Proto-Germanic *weraldiz. See: Old Norse Nouns '
verǫld'.
Verbs referencing "verð"
English Nouns
world.
Translations