Noun: verkur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | verkur |
| Sg. Def. | verkurin |
| Pl. Indef. | verkir |
| Pl. Def. | verkirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | verks |
| Sg. Def. | verksins |
| Pl. Indef. | verkja |
| Pl. Def. | verkjanna |
Dative
| Sg. Indef. | verki |
| Sg. Def. | verkinum |
| Pl. Indef. | verkjum |
| Pl. Def. | verkjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | verk |
| Sg. Def. | verkin |
| Pl. Indef. | verkir |
| Pl. Def. | verkirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like verkur
verkur,
Etymology
From Old Norse verkr, from Proto-Germanic *warkiz. More at wark. See: Old Norse Nouns '
verkr'.
Translations