Noun: tjørn
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | tjørn |
| Sg. Def. | tjørnin |
| Pl. Indef. | tjarnir |
| Pl. Def. | tjarnirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | tjarnar |
| Sg. Def. | tjarnarinnar |
| Pl. Indef. | tjarna |
| Pl. Def. | tjarnanna |
Dative
| Sg. Indef. | tjørn |
| Sg. Def. | tjørnini |
| Pl. Indef. | tjørnum; tjarnum |
| Pl. Def. | tjørnunum; tjarnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | tjørn |
| Sg. Def. | tjørnina |
| Pl. Indef. | tjarnir |
| Pl. Def. | tjarnirnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse tjǫrn, from Proto-Germanic *ternō. See: Old Norse Nouns '
tjǫrn'.
Verbs referencing "tjørn"
English Nouns
tarn, Norwegian Bokmål Nouns
tjern.
Translations