Noun: svar
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | svar |
| Sg. Def. | svarið |
| Pl. Indef. | svør; svar |
| Pl. Def. | svørini; svarini |
Genitive
| Sg. Indef. | svars |
| Sg. Def. | svarsins |
| Pl. Indef. | svara |
| Pl. Def. | svaranna |
Dative
| Sg. Indef. | svari |
| Sg. Def. | svarinum |
| Pl. Indef. | svørum; svarum |
| Pl. Def. | svørunum; svarunum |
Accusative
| Sg. Indef. | svar |
| Sg. Def. | svarið |
| Pl. Indef. | svør; svar |
| Pl. Def. | svørini; svarini |
Sample Sentences
Nouns inflected like svar
svar,
Etymology
From Old Norse svar (“answer, reply”). See: Old Norse Nouns '
svar'.
Translations