Noun: svanur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | svanur |
| Sg. Def. | svanurin |
| Pl. Indef. | svanir |
| Pl. Def. | svanirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | svans |
| Sg. Def. | svansins |
| Pl. Indef. | svana |
| Pl. Def. | svananna |
Dative
| Sg. Indef. | svani |
| Sg. Def. | svaninum |
| Pl. Indef. | svanum |
| Pl. Def. | svanunum |
Accusative
| Sg. Indef. | svan |
| Sg. Def. | svanin |
| Pl. Indef. | svanir |
| Pl. Def. | svanirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like svanur
seiður,
smiður,
songur,
venjingardystur,
skósmiður,
lásasmiður,
ástarleikur,
tekjuleykur,
samanhangur,
bygningsfeilur,
hálvleikur,
steypadystur,
fótbóltsdystur,
hvítleykur,
mørur,
lynur,
vevur,
innvølur,
leiklutur,
sjónleikur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse svanr, from Proto-Germanic *swanaz (“swan”), from Proto-Indo-European *swenh₂- (“to sound, resound”). See: Old Norse Nouns '
svanr'.
Translations