Noun: storkur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | storkur |
| Sg. Def. | storkurin |
| Pl. Indef. | storkar |
| Pl. Def. | storkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | storks |
| Sg. Def. | storksins |
| Pl. Indef. | storka |
| Pl. Def. | storkanna |
Dative
| Sg. Indef. | storki |
| Sg. Def. | storkinum |
| Pl. Indef. | storkum |
| Pl. Def. | storkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | stork |
| Sg. Def. | storkin |
| Pl. Indef. | storkar |
| Pl. Def. | storkarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like storkur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
1. From Old Norse storkr, from Proto-Germanic *sturkaz, from Proto-Indo-European *sr̥ǵos.
2. See also Icelandic storkur See: Old Norse Nouns '
storkr', Icelandic Nouns '
storkur'.
Translations