Noun: steinur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | steinur |
| Sg. Def. | steinurin |
| Pl. Indef. | steinar |
| Pl. Def. | steinarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | steins |
| Sg. Def. | steinsins |
| Pl. Indef. | steina |
| Pl. Def. | steinanna |
Dative
| Sg. Indef. | steini |
| Sg. Def. | steininum |
| Pl. Indef. | steinum |
| Pl. Def. | steinunum |
Accusative
| Sg. Indef. | stein |
| Sg. Def. | steinin |
| Pl. Indef. | steinar |
| Pl. Def. | steinarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like steinur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse steinn, from Proto-Norse ᛊᛏᚨᛁᚾᚨᛉ (stainaʀ), from Proto-Germanic *stainaz, ultimately from the Proto-Indo-European root *steyh₂-. See: Old Norse Nouns '
steinn'.
Verbs referencing "steinur"
English Nouns
stone, Old English Nouns
stan, Icelandic Nouns
steinn.
Translations